#49 Recenzja - "Głębia Challengera" N. Shusterman


Okładka książki Głębia Challengera
Tytuł: "Głębia Challengera" 
Tytuł oryginalny: Challenger Deep
Autor: Neal Shusterman
Tłumaczenie: Rafał Lisowski
Liczba stron: 334
Kategoria: literatura młodzieżowa, w pewnym sensie psychologiczna (?)
ISBN: 9788328036284
Wydawnictwo: YA!
Cena okładkowa: 34,90 zł
Data wydania: 15 marca 2017


Caden Bosh to z jednej strony pilny licealista, który trochę nie pasuje do otaczających go ludzi. Uczy się, chodzi na długie, kilkugodzinne spacery, rysuje delfiny na ścianach w pokoju swojej młodszej siostry.

Z drugiej strony Caden to pokładowy artysta, który został wybrany przez kapitana statku, aby udał się do Głębia Chellengera — najgłębszego punktu na Ziemi.

"[...] Najbardziej dziwi to, że słysząc o takich historiach, czuję pewną więź z Wszechmogącym, bo one pokazują, że nawet Bóg miewa epizody psychotyczne."

Rodzice nastolatka go nie rozumieją. Caden ma wrażenie, że on czasami siebie też nie rozumie. Widzi inaczej niż wszyscy, wyobraża sobie inne rzeczy, żyje w tych wyobrażeniach. Nie potrafi rozróżnić rzeczywistości od snu na jawie. Słyszy głosy, które mu coś szepczą. Nie wie, czy cieszyć się, że jest inny, czy nienawidzić siebie za to. Gubi się w odgłosach, obrazach i własnych myślach.

"Czy jeśli się zabiję, będę śnił?"

Przed rozpoczęciem czytania tej książki, myślałam, że będzie ona kompletnie inna. Spodziewałam się w pewnym sensie młodzieżówki z bardzo interesującym bohaterem. Myślałam, że ta historia będzie spójna, w sensie wszystko będzie się toczyło dalej, rzeczywistość i wyobrażenia będą pojawiały się chaotycznie, tak, jakbyśmy my również nie mogli razem z Cadenem rozróżnić fikcji od realnego świata.

"- Ból to znak, że słabość opuszcza ciało."

Ta książka to przeplatanka. W jednym rozdziale mamy nastolatka, którego inni ludzie nie rozumieją, nawet przyjaciele, nawet rodzice. Kilka rozdziałów potem nagle chłopak znajduje się na statku, na którym mózgi piratów prześlizgują się po drewnie, cały statek czuje, a kapitan i jego papuga chcę się nawzajem pozabijać.

"Chociaż jestem już na dnie świata, spadam."

Przejdźmy do psychologi bohatera. Dzięki niemu i dzięki oczywiście Nealowi Shustermanowi zrozumiałam różne rzeczy. Myślenie Cadena było tak niekonwencjonalne i... mądre, że dziwiłam się, dlaczego ludzie chcą to w nim zniszczyć. Oczywiście, chłopak był chory, ale czasem miałam wrażenie, że ludzie próbowali go uleczyć, ponieważ jest mądrzejszy od nich. Ponieważ potrafi dostrzec i zrozumieć rzeczy, niepojęte dla innych. Dziwiły mnie jego spostrzeżenia, ale w pewnym sensie go rozumiałam.

"[...] ciemność musi kochać się w jasności."

Ciekawostką jest fakt, że rysunki do książki wykonał syn autora - Brendan Shusterman - który jest chory na tę samą chorobę co Caden.
Ta książka naprawdę zmanipulowała moim umysłem. Podszkoliła go i nie żałuję, że ją przeczytałam. Na pewno do niej wrócę. Naprawdę polecam!

Moja ocena: 8,5/10

Dziękuję grupie wydawnictwu Uroboros i grupie wydawniczej Foksal za egzemplarz!
Znalezione obrazy dla zapytania uroboros wydawnictwo

3 komentarze :

  1. Po samym opisie książki bym raczej nie przeczytała, ale po Twojej recenzji i ocenie już sama nie wiem... Chyba jednak kiedyś się za nią zabiorę :D.
    Kaja z ksiazkowezamieszanie.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Książka bardzo mnie zainteresowała i muszę ją przeczytać! Takich książek zdecydowanie brakuje. :)
    Pozdrawiam!
    http://sunny-snowflake.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Przeczytam dla samego bohatera, bo wydaje mi się, że pod tym względem książka nie będzie miała sobie równych ;)
    Pozdrawiam!
    houseofreaders.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń

Przy komentowaniu koniecznie zostaw link do siebie! Dziękuję za poświęcenie czasu na przeczytanie moich wypocin. To wiele dla mnie znaczy <3

Szablon dla Bloggera stworzony przez Blokotka